Zie je intentie en doorbreek je twijfel en angst


Nadat ik gisteren mijn schrijfsel nog eens online had gezet begon ik weer te twijfelen of ik daar wel goed aan gedaan had. Soms als ik ergens een impuls voel en die vervolgens uitvoer, kan mijn ego het rap weer overnemen en mezelf naar twijfelland brengen. ‘Wie ben ik om dit te schrijven als ik het zelf nog niet perfect kan en nog niet volledig hersteld ben? Wat voor nut heeft het? … ’ Herkent iemand zich daarin?


Dus laat mezelf dan deze vragen stellen:

Komt deze gedachte voort uit angst of uit liefde?

En, met welke intentie heb je het gedaan?


Als ik hier eerlijk op durf te antwoorden dan weet ik dat het de angst en mijn ego is die me naar beneden wilt halen, die niet wilt dat ik me kwetsbaar opstel en afga in die ‘onveilige onbekende ruimte’.

En wat was mijn intentie achter het online delen? Voor mezelf is dit een methode om dingen van me af te schrijven. Ik kan mijn gevoelens en kwetsbare momenten het best uitspreken door te schrijven. Op die manier kan ik het van mij afschrijven op een open manier zonder de energie of de (afkeurende) lichaamstaal van de ander te voelen. Enkel degene die het wilt lezen, kan het lezen en iemand anders die het niet boeit hoeft het niet te lezen.

Waarom deel ik het dan online? Om anderen te inspireren, te motiveren, te ondersteunen, hart onder de riem te steken, ogen te openen en omdat delen helend werkt, je hoort verhalen van anderen dat je echt niet de enige bent …


Dus als ik mezelf dit antwoord geef, dan hoef ik eigenlijk geen schrik te hebben. Alhoewel er dan wel nog het item: afwijzing is. Loslaten is voor mij een heel moeilijke, maar als mensen (uit mijn omgeving) me hiervoor met de vinger wijzen of afwijzen, dan mag ik inzien dat het beter zo is, dat we op dit moment in deze fase elkaar niet (meer) kunnen aanvullen. Ik hoef me niet meer aan te passen en in allerlei bochten te wringen om goed genoeg te zijn. Ik mag mijn diepste wezen zelf niet meer verloochenen. Ik mag vertrouwen hebben in mijzelf en mezelf een plaats geven. En ik mag best wel minder streng voor mezelf zijn.


Ik kies ervoor om vanuit liefde te handelen ipv uit angst. Wat nog een heel moeilijk proces is voor mij. Maar alles begint met bewustzijn en van daaruit stap voor stap verder gaan. Mijn lichaam voelt nu zwaar, moe en pijnlijk. Ik ben me ervan bewust dat ik ’s nachts allerlei verdrongen dingen aan het verwerken ben en alles wat er overdag speelde gaat ook nog even door. Ik voel wel dat een bepaalde spanning al wat getemperd is als ik voor mezelf de vragen beantwoordde waarom ik mijn blog gedeeld had. Toppie dus :-) En wat er nu nog is, dat mag er zijn. Ik geef mezelf liefde en zachtheid. Startend met wat zachte oefeningen en een heerlijk gezond ontbijt. Koester je lichaam zoals je je kind zou verzorgen, want het is de woonplaats van onze Ziel. Hoe confronterend en frustrerend het ook is, ons lichaam wilt ons iets duidelijk maken.


Als jullie dus in de toekomst nog andere blogs van mij lezen, wees je dan bewust dat het voor mij ook een proces is van: angst opzij zetten, perfectie ook achterwege proberen laten, met klein hartje mezelf naar buiten brengen, ... Moest je dit ook zo ervaren, ik wil je dus verzekeren dat je niet alleen bent met je onzekerheden en angst ;-) Focus op je liefdevolle intentie en omarm je heling.


Voel je steeds vrij om ook iets te delen als je dit wilt: zaniya.energy@gmail.com


Ik wens jullie een liefdevolle Zondag


Dikke knuffel en veel liefs ♥


Foto: Zaniya

  • White Facebook Icon
  • White Google+ Icon

© 2016 by Zaniya

Designed with LOVE

BTW BE 0807.639.222   I   KBC BE82 7360 3910 1168