Hoe kunnen we onszelf en elkaar hier door helpen?


Dag Lieverds  allemaal. Hoe gaat het met jou? Hoe voel jij je? Wat doen deze donkere, onzekere, wispelturige, angstige tijden met jou? Kan jij nog volgen?


Ik geef toe dat ik niet uit kijk naar deze onzekere komende tijd. Reken daarbij het winteruur met haar korte, donkere dagen en het sombere plaatje lonkt om de hoek. Ik heb nood aan de zon, aan daglicht en haar warmte en zoveel meer dat we nu moeten missen.


Naar mijn gevoel worden we verder geduwd in een angstige maatschappij. Heel deze corona crisis heeft mijn genezingsproces terug een duwtje naar achteren gegeven, de angstige sfeer die er gecreëerd wordt en deze energie doen me geen deugd. Ik probeer daarom ook om niet angstvallig al de nieuwsberichten tot op de voet te volgen. Dit doe ik heel bewust om niet te veel meegezogen te worden in al die negativiteit en chaos. Maar evident is het niet met de steeds veranderende maatregelen. Ook merk ik veel verdeeldheid op onder de bevolking: 2 kampen die gevormd worden. Ik hang er zo een beetje tussenin. Deze tijden zorgen ervoor dat oude trauma's terug meer naar boven komen. Angst wordt ook weer extra getriggerd bij mij, wat op zich ok is, om me hiervan bewust te worden en er verder mee aan de slag te kunnen.  Ik ervaar dat er terug een gevoel van onveiligheid in mij naar boven komt dat verder mag geheeld worden.


Maar wat betreft de 'kampen', uitersten zijn nooit een goed idee denk ik, ze zijn gebaseerd op een angst en controle die er ook speelt. Ontkenning is ook een soort van angst. Wat ik mag leren (en jij misschien ook ;-) ) is gewoon om gecenterd te blijven, bij jezelf te blijven. Vertrouwen te hebben. We kunnen niet ontkennen dat de zorg meer dan hun handen vol heeft met het (her)organiseren, opvangen, verzorgen en genezen van al deze zieke mensen. En ik heb daar diep respect voor, wat zij dag in dag uit van zichzelf geven. Om dit gegeven kunnen we gewoon niet heen en lijkt het me ook niet fair om gewoon te zeggen: er is niks aan de hand en we lappen alles aan onze laars. Maar wat ik mis is openheid, duidelijkheid, efficiënte samenwerking en manier van communiceren, begrip, menselijkheid, alle kanten van het verhaal, ... want er zijn ook wel goeie cijfers. Ik word moedeloos van deze onduidelijkheid en wispelturigheid en denk dat ik daar niet alleen in ben, laat staan ook al die ondernemers, scholen etc die keer op keer met creatieve oplossingen komen om alles volgens de regels en zo veilig mogelijk te doen. Nu worden we dag in dag uit geconfronteerd met aanpassingen en met negatieve cijfers en verhalen, zonder ook eens iets positief te benadrukken om te nuanceren. Ik zeg niet dat we het moeten ontkennen, integendeel. Dat zou een messteek zijn voor degene die er dag in dag uit met bezig zijn en voor de slachtoffers zelf en nabestaanden! Maar, het is belangrijk om het grotere plaatje eens te kunnen overschouwen, om niet enkel die tunnelvisie te projecteren. Mensen hebben hoop nodig om door te kunnen gaan! Tegenwoordig worden we langs alle kanten bestookt met negativiteit: klimaatverandering, natuurrampen, oorlog, terrorisme, hongersnood, zinloos geweld, racisme, discriminatie én corona voorop ... wat angst veroorzaakt (dit alles wilt ons ook iets zeggen vlgs mij, maar hier ga ik nu niet verder over uitwijden). Terwijl er ook nog goeie dingen gebeuren in de wereld, maar dat nieuws bereikt ons amper.  Angst zorgt voor stress die op zijn beurt voor ziekte zorgt. Er zijn niet alleen de directe fysieke corona zieken. We mogen ook niet vergeten wat heel dit gebeuren teweeg brengt in onze maatschappij buiten al die covid-ziekenhuis-statistieken: familiedrama's binnenshuis, relatieproblemen, eenzaamheid, psychische problemen, mensen die hun werk/passie verliezen, armoede ... allemaal problemen die niet direct zichtbaar zijn maar wel nefaste gevolgen op lange duur kunnen hebben. Gevolgen waar zeker ook rekening met dient gehouden te worden om onze maatschappij gezond te houden. Is het geen en-en-verhaal? Al ben ik me ook van bewust dat niet gemakkelijk is om dit perfect in goeie banen te leiden en om de Zorgsector te ontlasten. Laat me daarom wat (andere) inzichten met jullie delen en ons focussen op wat we wel zelf kunnen doen!!


Vandaag de dag wordt nog maar eens duidelijk gemaakt dat de maatschappij ons leert om keuzes te maken vanuit angst. En angst is eigenlijk de afwezigheid van liefde. Als we niet genoeg van onszelf houden is ons immuunsysteem ook zwakker. En wat is nu net heel belangrijk in heel dit corona gebeuren om het onder controle te krijgen: ons immuunsysteem te wapenen tegen dit voor het oog onzichtbare virus.


Hoe kunnen we ons immuunsysteem dus versterken: om te beginnen door zelfliefde. Huh, hoor ik je nu zeggen?! Ja :-) Misschien is dit wel de hele uitdaging van alles wat er in de wereld gebeurt: liefde laten stromen. Er is ons altijd geleerd om de andere voorop te stellen, dat we niet goed genoeg zijn zoals we zijn, dat zelfliefde egoïstisch is. Maar niets is minder waar. Alles begint bij zelfliefde. Als we van onszelf kunnen houden zoals we zijn, met alles dat er is, dan zijn we minder bang voor alles wat er in de buitenwereld gebeurt. Als we van onszelf houden, dan voelen we ons compleet, heb je niet de behoefte aan dingen, ben je niet constant op zoek en kan je gaan geven en delen met de ander gewoon vanuit je zijn, zonder vanuit een verborgen agenda (als ik dit doe voor jou, dan sta je bij mij in het krijt of dan vind je me aardig OF als ik dit doe voor jou, dan pas ben ik een goed  mens of dan hoef ik niet te dealen met wat er zich afspeelt bij mezelf en eigenlijk aandacht vraagt) of omdat je geleerd hebt dat het gewoon zo hoort. Naar mijn gevoel is liefde, compassie, overgave en vertrouwen een heel belangrijke helingsles in deze tijd. (ook voor mezelf hoor ;-) ) Een vertrouwen in het grotere geheel, of hoe je het ook wilt noemen. Een vertrouwen dat hier iets uit geleerd kan worden dat ons allen zal dienen en waar de wereld nood aan heeft. Naast zelfliefde is liefde voor de ander ook heel belangrijk. Belangrijk om hier een balans in te vinden. Maar om eerst goed te voelen bij jezelf wat je te geven hebt, niet vanuit moeten, maar vanuit willen en zijn. Soms kan voor jezelf mogen zorgen een voorbeeld zijn voor de ander om dit ook te mogen doen en help je dus eigenlijk ook op een bepaalde manier. Voor de corona crisis was ik gestart als vrijwilliger, en dat was op dat moment een meerwaarde in mijn leven. Door de corona en door mijn eigen gezondheid heb ik ook hier weer een stapje moeten terugzetten. Dit heb ik te aanvaarden, liefdevol naar te kijken en mezelf eerst weer de nodige genezing en tijd te geven. Toegegeven, dit is wel een leerproces voor me, want hier komt mijn pleaser, pusher en criticus weer naar boven! Maar, lieve mensen, graag een warme oproep, heb compassie (niet te verwarren met medeLIJDEN!) voor jezelf (wat dit alles met je doet en luister daar naar) en met de ander. Als jij je gezond en wel voelt en voelt dat je wilt uitreiken, doe dat dan! Alsjeblieft, jouw attentie, jouw tijd, jouw aandacht, hoe klein of groot ook, kan een heel groot verschil maken bij iemand die het nodig heeft. En geloof me, héél véél mensen hebben er nood aan, alleen zie je het niet altijd aan de buitenkant en ook de maatschappij heeft hulp nodig. Laten we er zijn voor onszelf en de ander. Laten we een lichtje zijn in deze donkere tijden. Samen kunnen we dit aan. Wetende dat we gesteund worden, wetende dat we geleid worden. Heb vertrouwen. Als we ons laten l(ij)den door dit onzichtbare beestje, waarom zouden we ons dan niet kunnen laten leiden door het andere grote onzichtbare? Als dit een echt ver-van-mijn-bed-show is voor jou, sta er dan misschien gewoon voor open met de gedachte: baat het niet dan schaadt het niet ;-) Ik was trouwens de eerste om hier weerstand tegen te bieden, ik, degene die alles vanuit haar hoofd deed (geregeld nog doet) en controle en zekerheid wou (wilt).  Maar mijn ziekteproces laat me groeien hierin, maakt me bewuster, maakt me stilletjesaan wakker. Want uiteindelijk, als we iets veranderd willen zien, lukt dat niet door in dezelfde patronen te blijven hangen. En door de confrontatie met wat er allemaal rond ons gebeurt, denk ik wel dat er iets dient te veranderen. Laten we het als een uitnodiging zien om uit onze comfortzone te stappen, op wereldniveau!


Wat nog meer helpt om ons immuunsysteem te versterken is zonlicht (vit d), dingen doen die je fijn vindt, fysiek contact, gezonde voeding, beweging en slaap. Doe dingen die met je lijf te maken hebben, in je lijf komen is uit je hoofd gaan. Intimiteit is naast voeding ook een basisbehoefte van ons en die wordt ons nu (gedeeltelijk) ontnomen. Door aanraking komt er oxytocine vrij in ons lichaam, een hormoon dat heel goed is tegen stress en voor ons immuunsysteem. Gelukkig komt dit ook vrij bij sport, beweging en meditatie. Dus ga op zoek naar jouw persoonlijke oxytocine cocktail. Gewoon simpelweg nog maar gaan wandelen is al een grote ontstresser. 


Op dit moment heb ik het zelf heel lastig, mijn lichaam ervaart de laatste maanden terug meer en meer chronische pijnklachten, ziektesymptomen en vermoeidheid. Ik probeer de moed erin te houden, maar ik geef toe dat het met momenten heel moeilijk en eenzaam is.


Dus doe ik graag een warme oproep, laten we samen deze nare, onzekere, donkere periode doorkomen en lichtpuntjes zijn voor elkaar (al is dat gewoon door te zijn wie je bent en jezelf te geven waar jij nu nood aan hebt). Laten we beginnen kijken naar wat we onszelf wel kunnen geven en daar creatief mee omspringen. Laten we ons immuunsysteem boosten, een collectief immuunsysteembommetje aanmaken! Yesss :-) Hoe kunnen we dat dus doen?


Adem, jouw levensenergie! Door de mondmaskers die we dienen te dragen, gaan we oppervlakkiger ademen (komen we meer in survival modus = angst en stress) en ademen we ook rapper ongezonde lucht terug in als we het niet correct gebruiken. Spring dus hygiënisch om met je mondmasker en geef jezelf de volle ademvrijheid van zodra je kan.  Je hebt er dus alle baat bij om dagelijks een paar keer per dag ademhalingsoefeningen te doen voor je luchtwegen én om je zenuwstelsel te ontspannen!  Adem de verse buitenlucht in. Adem 4 sec in door je neus en vul ondertussen je onderbuik met lucht, alsof je een ballon opblaast. Adem vervolgens 6 tot 8 tellen uit door je mond alsof je door een rietje blaast en laat je (ballon)buik terug leeglopen :-)


Water, jouw 2de levensenergie. Drink veel water. Water werkt zuiverend en zoveel meer.

 

Wees lief en mild voor jezelf. Zie jezelf graag. Liefde is energie. Draag zorg voor jezelf. Zet eerst je eigen zuurstofmasker op (sorry voor de dubbelzinnigheid in deze context ). You can't serve from an empty cup.


Zet de angst om in liefde. Wees je bewust wat angst, stress, spanning met je lijf doet. Door jezelf ANGSTIG op te sluiten, ga je verkeerde hormonen aanmaken die je immuunsysteem juist verzwakken. Handel voorzichtig, verstandig en rekening houdend met je eigen gezondheid en elkaar, maar laat angst niet je drijfveer zijn. Hou het veilig, maar menselijk gezond! De intentie achter je handeling doet heel veel, de kracht van je gedachten. En, breek jezelf niet af als je merkt dat angst toch de bovenhand neemt, dat deed ik, maar word er liefdevol van bewust en wees er voor je angst. Onderzoek welke angst (of ander gevoel) er concreet wordt getriggerd zonder oordeel, zoals een liefhebbende mama er onvoorwaardelijk voor haar kindje is.


Voel jij je gezond en wel? En voel je de behoefte om uit te reiken, then please share your gifts and love! Ervaar het voordeel van mensen te helpen. Anderen helpen vanuit zijn, maakt jezelf ook gelukkig. En dat is een gezonde voedingsbodem. 


Maak contact met je lijf: masseer jezelf, voel de zon op je huid, zachte kledij op je huid, durf jezelf te knuffelen, voel je lichaam, ...


Sport, beweeg en geniet. Wat maakt je blij? Als grote inspanningen niet lukken, kies dan voor zachte, kleine oefeningen. Zachte yoga, muziek opzetten en mee zingen, rustig dansen, ... 


Laat je emoties de vrije loop. Beweeg, dans en gebruik je stem om spanning los te bewegen en trillen. Experimenteer daarmee, ontdek nieuwe technieken om je emoties door je heen te laten stromen en te kunnen ventileren.


Ga wandelen in de natuur, maak contact met de natuur buiten jezelf. 


Knuffel een huisdier, knuffel een huisgenoot, knuffel een boom, knuffel jezelf, knuffel een teddybeer :-)


Zorg voor verse, gevarieerde, gezonde voeding. En laat ook op tijd je darmen rusten en alles verteren. 


Zorg voor voldoende slaap om te herstellen en op te laden.


Erken de kracht van de natuur en wat ze je te bieden heeft. Maak gebruik van kruiden uit de tuin, etherische oliën, voedingssupplementen ... 


Verspreid positief nieuws, breng een lach en hoop bij elkaar. :-) Oh zo belangrijk in moeilijke tijden om de moed erin te houden. 


Maar evengoed, heb jij het moeilijk, durf eerlijk te delen hoe je je voelt. Duw het niet weg uit schaamte, uit ongemak, uit (zelf)kritiek. Laat deze tijd een uitnodiging zijn om onze maskers af te werpen, om ons ego aan de kant te zetten en kwetsbaar te durven zijn. Delen helpt, geeft (h)erkenning en geeft steun. En voor de ontvanger, negeer of minimaliseer het niet of laat de behoefte gaan om het te willen fixen. Erken het gewoon en laat het er zijn.


En ... om de donkerte wat te verzachten zou ik zeggen: haal die (kerst)sfeerverlichting voor buiten nu al boven. Kleur eens buiten de lijntjes. Laten we de straten, de wereld op deze manier verlichten en al onze lichtjes met elkaar verbonden voelen. Mijn lichtjes branden al, verlicht jij ook mee?


Last but not least: heb vertrouwen! Weet dat elke nieuwe creatie eerst door een donkere, rauwe, pijnlijke fase heen moet. Denk aan de bevalling van een prachtige baby, denk aan de transformatie van de rups naar de vlinder, denk aan de boom die haar bladeren verliest en weet dat er in de lente weer nieuwe bladeren komen, denk aan bv een burn-out en de transformatie die dit met zich mee brengt, een nieuw begin ...


En lieverds, besef dat ik het ook niet weet. Dat ik zeker ook nog verder te oefenen heb in sommige dingen die hierboven vermeld staan. Maar dat is OK en samen staan we sterker. Acceptatie vinden in het niet weten, is de basis voor overgave en loslaten van controle. Onze controle-teugels mogen wat losser want als er 1 zekerheid is in het leven, dan is dat wel de eeuwige verandering!


Dankjewel aan mijn moedige ik die het verlangen vanuit mijn kern om dit te delen, durft te verspreiden. Ik heb er een tijdlang op gekauwd of ik het wel zou delen. Maar mijn intentie is puur en zuiver: om de kracht van (zelf)liefde, de kracht van de natuur (waaronder je eigen lichaam), de kracht van mildheid, begrip, acceptatie en vertrouwen te belichten. Dankjewel hierdoor dus ook om een negatieve discussie achterwege te laten, want dat is net het tegenovergestelde van wat ik hiermee wil bereiken. Verbinding ipv verdeeldheid.

Dankjewel aan mijn fantastische begeleiders (op allerlei vlakken) die me hier doorheen helpen en me genezing, moed, vertrouwen en inspiratie geven.

Dankjewel om respectvol met elkaar om te gaan, om te beseffen dat iedereen vanuit zijn 'vakje' denkt omwille van een pijn die nog (onbewust) bij hen speelt. Geef elkaar de ruimte (letterlijk en figuurlijk) maar wees ook nabij in je woorden en daden. Verlies elkaar niet uit het oog.

Dankjewel om je tijd te nemen om mijn hartsverlangen voor onze wereld  te lezen. Dankjewel aan iedereen die hier bewust met om gaat en op 1 of andere manier het beste van zichzelf geeft om anderen te inspireren, te ondersteunen, verzorgen, te genezen en soms ook ... liefdevol te laten gaan. * ♥ *


Veel sterkte aan iedereen die het moeilijk heeft in deze omstandigheden of een dierbare verloren heeft. Omarm jezelf en weet dat je niet alleen bent (om dit te dragen)


ps: voor wie 'love is the answer and the ultimate healer' grote larie is, kan ik alleen maar aanraden om de bijna-doodervaring van Anita Moorjani eens te lezen. Ze heeft ook een boek geschreven hierover: ik moest doodgaan om mezelf te genezen.


Namasté.

Een warme knuffel en veel liefs en licht ♥ ♥ ♥


Picture: Zaniya

  • White Facebook Icon
  • White Google+ Icon

© 2016 by Zaniya

Designed with LOVE

BTW BE 0807.639.222   I   KBC BE82 7360 3910 1168